Archive for the ‘geocaching’ Category

Slovenië of het land van de verborgen schatten

Tuesday, April 17th, 2012

Slovenië, een land waar ogenschijnlijk niets gebeurt, waar je zelden iets van hoort, maar wat o zo veel te bieden heeft.
Zo is vorige week gebleken tijdens een weekje verblijf in dit mooie land, aan het einde van de Alpen en de voet van de Balkan.

Wie: Philip en Kathleen met hun kinderen Adriaan (6) en Anton (5) en wij met ons vieren Ilse, Steven, Robbe (10) en Sam (8).
Waar: een fijn appartement in Ukanc, een plaatsje aan het meer van Bohinj .

Dag 1   (zaterdag 7 april)
Philip en Kathleen hadden er al een weekje skiën in Italië opzitten, wij kwamen vanuit België.
Rond half drie hadden we afgesproken aan de Vintgar kloof, waar de Radovna rivier zich een weg baant tussen stijle rotswanden van soms 100m hoog. Een houten pad leidt je via enkele bruggen naar de andere kant van de 1,6km lange kloof. Aan het begin heb je een machtig overzicht over de 16m hoge Šum waterval. GC1RD97 ligt vlakbij, dus hebben we hem maar opgepikt ;)
Van een geslaagde start van de reis gesproken!


Dag 2   (zondag 8 april)
Tijd voor een eerste serieuze wandeling. Een stijl pad slingerde naar boven en bracht ons tot boven de 1000 meter, waar we getrakteerd werden op een prachtig zicht over het meer en een mooi laagje verse sneeuw! Leuk, ook voor de kinderen :)
Op het viewpoint werd GC13Z10 gelogd.
GPS track op Everytrail


Dag 3
   (maandag 9 april)
Het was vroeg opstaan, want om 9u startte 130km verder onze begeleide verkenning van de Križna Jama.
Een prachtige, ongerepte grot met 22 onderaartse meren. Met een roeibootje leidde de gids ons van het ene meer naar het andere. Af en toe moest er ook wat geklauterd worden. Per dag mogen slechts 4 mensen deze grot betreden, de reservatie was dus al ruim op  tijd vanuit België gebeurd. Een absoluut hoogtepunt! Philip en Kathleen hadden deze grot al eens bezocht. Onze paden  zouden de volgende dag in Kroatië weer kruisen.
Aan de ingang van de grot ligt GC34DD0 verstopt.

Na deze mooie ervaring van 4 uur reden we naar het nabij gelegen Cerknica meer .
Doorgaans is dit het grootste meer van Slovenië, maar nu was het helemaal verdwenen! Soms blijft het meer enkele jaren droog, of juist andersom. Heel intrigerend.
De earthcache GC20PFY is hier zeker op zijn plaats.

Vlakbij ligt Rakov Škocjan.
De Rak rivier holde hier een 2,5 km lange canyon uit, met natuurlijke bruggen, grotten en holtes. De kloof is even lang als de bovengrondse loop van de Rak.

En dan was het een dikke 3 uur bollen, richting Kroatië, waar we een B&B geboekt hadden vlakbij het nationaal park Plitvice.
Vreemd om nog eens een echte douanepost te passeren, met bijhorende norse douanebeambten. Onderweg vielen de talloze kogelgaten in de muren van de huizen op. Een herinnering uit de oorlog van begin jaren negentig.


Dag 4
   (dinsdag 10 april)
Enkele honderden kilometers het binnenland van Kroatië in, vlak tegen de grens met Bosnië en Herzegovina, ligt Plitvice .
Een nationaal park dat sinds 1979 op de lijst staat van Unesco als werelderfgoed.
Zestien kleine meren gaan over in prachtige watervallen. In de zomer kan je hier over de koppen lopen, maar nu was het hier heel rustig en de zon was volop van de partij. Een absoluut hoogtepunt wat ik eigenlijk met geen woorden kan beschrijven. Gelukkig hebben we enkele foto’s genomen ;)
We hebben er de hele dag rond gewandeld. Rond middernacht waren we  terug aan ons appartementje in Slovenië.
Vangst van de dag: GC1FNKR, GC1XDR5 en GC2CXNM .

 


Dag 5
   (woensdag 11 april)
De zon liet ons die dag een beetje in de steek en maakte plaats voor enkele regenwolken.
Niet getreurd, Philip toverde in een mum van tijd een geweldig alternatief uit zijn mouw.

Predjama Castle is een middeleeuws kasteel en ligt als een arendsnest geplakt tegen een 120m hoge rotswand.
Diep in het kasteel is er een geheime gang die in de  grotten verdwijnt, en enkele kilometers verder in het bos weer naar  boven komt.
GCKBT8 hebben we meegepikt.

De toeristische grotten van Postojna laten we voor wat ze zijn, en we kiezen voor de mooiere Škocjanske jame .
Heel groots en indrukwekkend, maar toch een pak toeristischer dan Križna Jama . Een must see alleszins!

De hoofdstad Ljubljana mocht natuurlijk niet ontbreken.
Helaas gingen de hemelsluizen toen helemaal open en zijn we snel een leuk restaurantje binnen gestapt.
Lekker en de sexy lavabo zal me eeuwig bijblijven ;)


Dag 6
   (donderdag 12 april)

 

 

 

 

s
ssss

Ongetwijfelde DE fysieke prestatie van de week: de beklimming naar Črno jezero, een bergmeer op 1319m hoogte en het warmste van de 7 meren in de vallei.  Voorzichtigheid was hier geboden, dus maakten we de kinderen met klimmateriaal vast aan de volwassenen, en onszelf waar mogelijk aan de staalkabels van de via ferrata .
Het ging traag maar gestaag en na 3 uurtjes klimmen stonden we aan een prachtig bergmeer.
5 dagen tevoren was er hier een geocache gelegd (GC3G314). Dit is tot nu toe met voorsprong onze mooiste FTF !
Na 6 uurtjes stonden we allemaal veilig terug aan onze auto.
GPS track op Everytrail .


Dag 7   (vrijdag 13 april)
De laatste dag van de week hebben we waardig ingevuld met 2 echte pareltjes, met dank aan de 2 geocaches die ons er naar toe brachten.
Deze plekjes staan in geen enkele gids. Als toerist kom je hier normaal gezien nooit.

 

 

 

 

 

 

Twee houten trappen leiden ons langs een klif naar de top van de 18 meter hoge Iglica waterval. Schitterend!
Ergens boven ligt GC25A20 verborgen tussen enkele rotsen.

GC1GGE6
lokt ons naar “The Green Lagoon”, een idyllisch plekje aan weer een andere waterval.

Philip, bedankt om ons Slovenië te tonen. Hier komen we ongetwijfeld terug !

Foto’s op Picasa .

Garmin BaseCamp & Dropbox

Wednesday, April 4th, 2012

Sinds een paar maanden ben ik, als alternatief voor het ter ziele gegane Mapsource, BaseCamp gaan gebruiken.
Het was een beetje wennen in het begin, maar ik zie er nu volop de voordelen van in.

Ik gebruik het programma ondertussen op 3 verschillende PC’s en was op zoek naar een manier om de data tussen de 3 PC’s te synchroniseren.
Ik dacht meteen aan Dropbox. Helaas is er geen optie om in Basecamp te verwijzen naar een locatie in je Dropbox folder. De registry gaan editeren bleek ook geen oplossing (iets wat ik sowieso probeer te vermijden).

Maar ik heb het aan de praat en wel zo:

  1. Als je Windows7 gebruikt is dit de directoy die de Basecamp database bevat: C:\Users\<jouw gebruikersnaam>\AppData\Roaming\GARMIN\BaseCamp
  2. Hernoem deze naar C:\Users\<jouw gebruikersnaam>\AppData\Roaming\GARMIN_bak
  3. Maak een nieuwe folder aan in Dropbox. In mijn geval is dit C:\Dropbox\Varia\BaseCamp
  4. Copiëer de inhoud van GARMIN_bak naar deze nieuwe folder.
  5. Open een DOS venster en voer deze uit als administrator (Windows icoontje links onderaan, “cmd” typen in het searchvenster, rechts klikken op “cmd.exe” en de optie “run as administrator” kiezen)
  6. Maak een symbolische link naar je nieuwe BaseCamp folder in Dropbox:
    mklink /D “C:\Users\<jouw gebruikersnaam>\AppData\Roaming\GARMIN” “C:\Dropbox\Varia\BaseCamp” (vergeet de quotes niet)

Herhaal stap 2, 5 en 6 op je andere PC’s. Klaar.
Je BaseCamp data wordt nu automatisch gesynced over al je werkstations. Bovendien beschik je over een automatische backup bij Dropbox.

Hou rekening met het volgende:

  • open BaseCamp niet vanop meerdere computers tegelijkertijd
  • let erop dat Dropbox volledig gesynchroniseerd is vóór het openen van BaseCamp en vóór het afsluiten van je computer (kwestie van enkele seconden). Zo ben je zeker dat je over de recentste data beschikt, en dat dit voor de  andere PC’s ook het geval zal zijn.
  • Dropbox houdt gedurende 30 dagen alle bestandsversies bij. Je kan dus ten allen tijden terug naar een vorige versie.

Heb je nog geen Dropbox ?  Gebruik dan deze link om een account aan te maken. Zo krijgen jij en ik 500MB gratis, bovenop het gratis standaardvolume van 2 GB.

Il Passo dei Contrabbandieri

Monday, February 27th, 2012

Vorige week waren we in Temù, voor een weekje skiplezier in het kleine maar fijne gebied Amdadello Ski .
Natuurlijk ging de GPS mee. Het aantal geocaches zou echter beperkt worden tot maximum 2. Er lag er maar eentje echt op de skiroute en de tweede lag slechts 350 meter van de top van een skilift verwijderd:  Il Passo dei Contrabbandieri .

Deze laatste lag er al sinds augustus 2011, maar was nog maar 2 keer gevonden! Er was dus nog een plaatsje vrij op het podium. De logs van de voorbije vinders lieten al gauw uitschijnen dat dit allesbehalve een oppikkertje was: 350 meter stappen, maar wel 100 meter stijgen. Een moeilijkheidsgraad van 3,5/5, maar dan wel ‘s zomers als de sneeuw gesmolten is.

Op een mailtje naar de legger kwam al snel een antwoord:
Hi Steven, we put the cache during last summer…no snow around…now I think it could be a bit difficult, maybe dangerous too. Last geocacher was able to reach the location: from the end of the skilift there is a very steep pathway…under the snow now. What I can suggest is to go to the end of the skilift and have a look. Maybe the path is well marked by other tourists. But please, do not try to risk your life just for a cache!
Happy skiing and happy geocaching!”

 

Op onze tweede skidag gingen we dan een kijkje nemen. Het had de nacht ervoor flink gesneeuwd.
De foto is genomen bovenaan de skilift. De cache ligt ergens helemaal boven, op de bergkam, geen pad te ontwaren.  Het plan werd al gauw opgeborgen.
Jammer, maar een leven riskeren voor een “tupperware potteke” gaat me iets te ver …

 

Maar 2 dagen later lag de berg er helemaal anders bij.
Enkele tourskiërs hadden zowaar een pad gemaakt naar boven.
Verdorie, het begon weer te kriebelen.
Als ik die avond Frank (die meestal ging wandelen ipv te skiën) kon warm maken, dan stond ik hier de dag erop terug!

 

 

En zo geschiedde: ‘s anderendaags rond kwart voor elf klommen we naar boven. Frank voorop, met de skibotten hakken in de sneeuw (het pad van de tourskiërs bleek toch niet ideaal), elke 50 a 100 meter stoppen  om op adem te komen, ik toch ;) . Maar na een half uur zwoegen stonden we boven!
Het zoeken naar de cache was niets in vergelijking met de voorbereiding. Frank had hem na een minuutje te pakken.
De afdaling verliep een stuk vlotter, maar we waren toch blij dat we heelhuids beneden stonden ;)
Bedankt Frank voor het gezelschap en om het beste pad naar boven uit te stippelen.
Alleen was ik er nooit aan begonnen.

Schattenjagen 2.0

Friday, December 2nd, 2011

Enkele weken geleden werd ik opgebeld door een journaliste.
In het kader van een sollicitatie had zij de opdracht gekregen om een artikel te schrijven over geocaching (het bureau maakt oa een maandelijkse publicatie voor ‘Natuur en Bos’).
‘Of ik toevallig in het weekend ging geocachen? En of ik er bezwaar tegen had of zij ons zou vergezellen? ‘
Tuurlijk niet! Het werd een leuke voormiddag waar Rudy, Philip en ik bestookt werden met een spervuur van vragen ;)

Het artikel zal uiteindelijk niet gepubliceerd worden, maar belangrijker: de job is binnen!
Het artikel zou er zo uitgezien hebben.

 

TNT : Donjons & Mountains

Monday, September 12th, 2011

3 september was al een tijdje vastgepind om met Joverowa eens een dagje te gaan cachen. Geen plastieke pottekes oprapen maar één of meerdere leuke en zware multi’s lopen was het opzet.

De weken er voorafgaand was ik als eens gaan rondneuzen en was puur op het aantal favorites afgegaan, altijd een goede leidraad. Mijn keuze viel op GC22FB4 Moria : The Return, een 4/4,5 multi, vlak over de grens, met een favorite saldo van 90, wat heel veel is voor een multi.

Moria : The Return is een losstaande multi maar is ook een van de 3 voorbereidende stages van GCJPN4 TNT : Donjons & Mountains, een loodzware expeditie die meestal over 2 dagen wordt gelopen.
Onmisbaar hulmiddelen: een GPS, een goeie hoofdzaklamp en aan te raden: een bedrijfswagen, want we hebben al bij al een kleine 200km gereden :D

Planning van de dag werd vastgelegd als volgt:
1) een ommetje langs de legendarische GC40,  de oudste cache van België.
2) Moria : The Return en dus ook stage 3 van TNT : Donjons & Mountains
3) stage 2 van TNT : Donjons & Mountains in de buurt van Dinant.
De rest van TNT : Donjons & Mountains konden we dan een andere dag afwerken. Maar ons plan liep toch een beetje anders, positief anders dan ;)

De wijzers van ons uurwerk stonden al bijna op half tien toen we in Korbeek-Lo vertrokken.

De eerste stop, de GC40, was eigenlijk niet veel speciaals. Maar omwille van zijn geschiedenis mocht deze niet op ons lijstje ontbreken. Heel verzorgde goodies wel, elk in een mooi afgesloten zakje, met een kaartje erbij als aandenken.

Tweede stop: Moria : The Return, hiervoor waren we gekomen.
Het was al bijna middag en snikheet, 28 graden!
Als je op zoekt bent naar ‘lost places’ dan moet je hier zijn. Een prachtig fort met mooie ondergrondse gangen. Onze lenigheid werd danig op de proef gesteld want meerdere keren moesten we ‘gaten’ induiken om er aan de andere kant van de gang weer uit te kruipen. Binnenin was het dan wel lekker koel in vergelijking met de hitte buiten. Dit moeten ook de twee vuursalamanders gedacht hebben die we op onze weg zijn tegengekomen. Prachtig!  De stash werd vrij snel bovengehaald en toen hadden we ook de eerste van de 3 codes van de TNT cache. Al bij al was deze etappe fysiek niet zo zwaar, maar wel ontzettend leuk.

Stage 2 van TNT : Donjons & Mountains leek op het eerste zicht een makkie. De opdracht luidde: “Count the number of windows and you have the second code”. Via een zware klim (recht omhoog, er waren geen paden) bereikten we boven het kerkje. Voor de afdaling hebben we voor een ander, minder steil pad geopteerd. Deze hadden we beter ook tijdens de klim gebruikt, want deze weg was stukken makkelijker.
Terug beneden in het dorp werden we door 2 vlaamse koppels (op leeftijd) op een ijsje getrakteerd, zomaar! Wat een leuke verrassing!

En nu? Het was nog geen vier uur. We hadden al 2 codes van de TNT cache.
Voor de eindcache waren er vier mogelijke coördinaten waarvan we er al twee konden schrappen, want in de tekst stond:

The coordinates will bring you to the edge of a “crater lake” and “at the height” of the final cache. The letter code you didn’t find will reveal the cache
If this letter is A go to : N 50°26,381’ E 004°34,260’
If this letter is B go to : N 50°25,716’ E 004°33,756’
If this letter is C go to : N 50°25,722’ E 004°33,868’
If this letter is D go to : N 50°25,508’ E 004°34,936’

Even speelden we met de gedachte om gewoon naar een van de twee overgebleven coördinaten te gaan, en desnoods naar de tweede coördinaat te gaan.  Het feit dat je die mogelijkheid hebt vind ik persoonlijk een mankement in de opgave.

Maar stage1 beloofde de zwaarste van de drie te worden.  Maar ook de leukste, dus op naar Namen!
Aan de voet van de berg, (boven was the place to be) maakten we een kapitale fout. Het wegje dat ons mooi naar boven kon brengen hebben we niet gezien, wellicht omdat de topo kaart ons hier in de steek liet.
Resultaat: opnieuw naar boven bunkeren, zuchten en zweten!

Boven op de top openbaarde zich een enorme bunker uit de WO II.
Hier moesten we dus in! De opdracht:
“Try to find an entrance to this “building” and look for a hole which you can descent thanks to a (safe) ladder. Look out ! After the first ladder there’s a second one ! Once your down the ladders go to the right and follow the blue arrow. Continue following ignoring all the side entrances until your way is blocked by a wall from about 3 meters high. At least someone of your team have to get upon that wall because just behind that wall there you will see an iron gate.”

De twee ladders brachten ons enkele tientallen meters onder de grond, de batterijen van onze zaklamp hadden we voor de zekerheid op voorhand vervangen ;)
Beneden vonden we, via een opening in de muur, de bewuste gang die we helemaal moesten aflopen.  500 volle meters waren het, en achter het obstakel liep de gang nog een stuk verder. Wat voor een gebouw was dit!

Eens de derde code gevonden moesten we weer buiten zien te geraken.
Ik opteerde voor de veiligste route (dezelfde weg terug), maar aan de log van Joverowa te lezen vond hij dit spijtig. Ik van mijn kant, was blij dat we al zo ver geraakt waren en wou nu zo snel mogelijk naar de final.
Jos, volgende keer iets doortastender te werk gaan :D

Op naar Charleroi voor de final. Het was nog steeds bloedheet en we werden bovenop een mijnterril verwacht. Badend in het zweet zagen we de cachelocatie een 50-tal meters onder ons. Met het nodige lef en een goeie engelbewaarder (het ging overantwoord steil naar beneden en je hebt helemaal geen grip op het losliggend mijnafval) slaagde Jos erin de cache te bereiken. Ik speelde op veilig en viel de cache weer langs beneden aan. Uitgeput maar voldaan bereikte ik Jos, die de container al beet had.

Een schitterende dag, waarvan we nooit hadden gedacht dit op 1 etmaal te kunnen klaren!

Alle foto’s
Youtube filmpje van enkelen van onze voorgangers
Nog een filmpje

En nog eentje

Blog post van Nachtraaf

 

 

 

 

Geocachen in de Cairngorm Mountains (Scottish Highlands)

Monday, May 23rd, 2011

Rudy en ik hadden een paar weken geleden het plan opgevat om een flitsbezoek aan Schotland te brengen. Even over en weer om een dagje te gaan cachen in de Schotse Highlands. ‘ZOT’ zul je zeggen, en dat is het ook. Maar de prijzen van Ryanair waren op deze data zo voordelig dat we dit niet konden laten liggen. Voor een luttele 24 euro hadden we voor twee personen een vlucht heen en terug versierd, taxen en toeslagen inclusief!
En via Ryanair konden we bij Hertz voor een mooie prijs nog een autootje reserveren. Klein maar fijn, wel met het stuur aan de verkeerde kant. Gelukkig was dit voor Rudy piece of cake ;)

Dus woensdagavond vertrokken we vanuit Charleroi en vlogen op Edinburgh. Met de huurauto trokken we dan richting Kirriemuir, waar de plaatselijke Schotse ‘schone’ speciaal voor ons was op gebleven.
Donderdagmorgen, na een stevig Schots ontbijt, tuften we dan naar de startplaats van onze dagtocht in Glendoll Lodge, in de Cairngorm Mountains.
De zon was van de partij, het genieten kon beginnen!

Op de dagplanning: een tocht van ongeveer 15km doorheen de Corrie Fee, met als hoogtepunt het beklimmen van 2 ‘munro’s‘ de Mayar en de Driesh. Op walkhighlands.co.uk staat deze tocht heel mooi beschreven. (De GPS track hebben we van deze site gehaald)
De bedoeling was natuurlijk om onderweg zoveel mogelijk caches mee te pikken. Hiervoor dienden we soms van de route af te wijken. Resultaat was een 9km extra stappen. Op het einde van de dag stonden er 9u45, 23,6 km en 942 positieve hoogtemeters op de teller.

Het was voor mezelf het eerste bezoek aan dit land. Zodra we het bos uit waren kwam het Schotland tevoorschijn zoals ik het kende van de typische plaatsjes van de Highlands. De zon deed haar best, maar er stond ook een stevige wind. De vrees voor de beruchte midges was bijgevolg ongegrond ;)

De tocht verliep voorspoedig. Het was soms zeer stevig klimmen en wanneer de zon zich af en toe achter de wolken ging verstoppen was het wel wat fris.  Maar we waren goed voorbereid en konden intens genieten van het landschap.

 

Onderweg konden we de volgende caches op ons palmares schrijven:

  • The Lone Ranger…. GC1T94Q
  • Dounault Walk – Rocky Road GC1WC05
  • Whitewater Bridge GCXBG5
  • The Doll Walk – Whitewater on the Rocks GC1EGNX
  • Dounault Walk – Fee Brig GC1WC10
  • Corrie Fee GCXB05
  • Knapps of Fee (aan de mooie Corrie Fee) GC131ZB
  • My Delight (top van de Mayar) GC131ZM
  • Kilbo Path – Which Way? GC131ZV
  • ‘H’s first Munro (top van de Driesh) GCQ1N5
  • Kilbo Path – Jocks View GCQ1N2
  • Kilbo Path – Old Deer Fence GC131ZY
  • The Doll Walk – Mr TCs Christmas Tree GC1EGNR
  • The Doll Walk – Zig Zag GC1EGNH
  • The Doll Walk – Whitewater Smoothie GC1EGP0
  • Forth Time Lucky! GC1WC16
  • South Esk Walk – Craggy Mound GC1BZH0
  • South Esk Walk – Stony Island GC1BZH3
  • Scotlands First…..HAMSTERCACHE GC1X3E3
  • Bobbles and Bands GCY0FZ

Omstreeks 18u45 konden we cache 20 loggen, en toen was de pijp uit ;)

Na een deugdoende nachtrust hebben we nog een bezoekje gebracht aan Tine, die voor een extra master een jaartje in Edinburgh verblijft.
Zij zorgde, als volleerde stadsgids, voor een waardige afsluiter van deze toffe tweedaagse.
In Edinburgh hebben we “en passant” nog twee caches meegepikt, zodat ik met Let’s Get Radical, op de Salisbury Crags, mijn nummer 300 kon loggen.

Wat hebben we geleerd?
1) Schotland is een prachtig land
2) soms moet je niet te veel nadenken en gewoon vertrekken!
3) Rudy probeert niet de hele dag met uw voeten te spelen, maar toch wel 70% van de tijd ;)
4) oortjes zijn ‘s nachts echt wel een must. Ik pleit schuldig …
5) dit gaan we nog doen!

Foto’s op Picasa
GPS tracklog

Dynamische kaart met gevonden caches

GSAK & Dropbox

Thursday, April 21st, 2011

Update: 22/08/2011

GSAK is in de loop der jaren uitgegroeid tot de  ultieme tool voor elke fervente geocacher. Door het open concept en de beschikbaarheid van tal van macro’s zijn de mogelijkheden haast onbeperkt. De meesten onder ons starten met een vrij eenvoudige database, maar daar blijft het meestal niet bij. Ik heb er bijvoorbeeld drie, eentje voor mijn eigen founds en zelf gelegde caches, een andere die elke Belgische cache bevat, en nog eentje die alle TB’s en coins bevat die ik tot hiertoe al geretrieved of discovered heb. En dan heb ik het nog niet over de verschillende configuratieinstellingen van het programma en zijn macro’s.
Ik heb er dus al wat uurtjes werk ingestoken ;)

Hierbij rijzen twee problemen:

  • backup: wat als je PC crasht, ik heb zelf niet de discipline om telkens een offline backup van mijn GSAK installatie te maken.
  • wat als ik GSAK wil gebruiken vanop verschillende PC’s? Er bestaan export/import routines, maar die zijn verre van gebruiksvriendelijk en niet geautomatiseerd.

De oplossing: Dropbox.
Ik gebruikte Dropbox al een tijdje om mijn documenten op te plaatsen, maar sinds kort staat mijn volledige GSAK install erop.
Op die manier wordt alle data (programma files, config, databases, backups) automatisch gesynced tussen al mijn computers, zonder dat er enige manuele acties nodig zijn, zoals backup export/import etc.

Hoe werkt het?
Dropbox installeert een lokale folder op je PC.
Alles wat je daarin plaatst wordt automatisch geupload naar Dropbox (of, indien offline, de volgende keer je connectie maakt)
Wanneer je je tweede PC opstart worden automatisch alle nieuwere files gedownload naar je dropbox folder . Alles wat in de dropbox folder staat wordt dus ten alle tijde gesynced tussen alle pc’s waarop je Dropbox op hebt geïnstalleerd.

In eerste instantie liet ik enkel mijn configuratiebestanden en databases naar Dropbox verwijzen.
Maar je kan evengoed je volledige GSAK folder naar Dropbox verhuizen. Zo worden eventuele updates van het GSAK programma zelf ook naar alle PC’s gesynced.

Hoe doe je het:

  • Installeer GSAK op je eerste PC
  • Maak een copie van in je volledige GSAK folder naar Dropbox. In mijn geval is dit C:\Dropbox\Portable apps\gsak
  • Hernoem de originele gsak folder naar bijv gsak-old
  • Na het opstarten van GSAK (vanuit de nieuwe folder in Dropbox) zal je een foutmelding krijgen omdat de verwijzing naar de oude database en configuratiebestanden niet meer kloppen. Je hebt dan de mogelijkheid om met een propere configuratie op te starten. Doe dit.
    Als het programma gestart is heb je de mogelijkheid om de paden naar je databases en configuraties te wijzigen.
    Dit doe je via: Tools –> Options ((folder paden kan je aanpassen naargelang je specifieke situatie)
    Application data is in mijn geval C:\Dropbox\Portable apps\gsak\GSAK data
    Database folder is in mijn geval C:\Dropbox\Portable apps\gsak\data
    Automatic backup is in mijn geval C:\Dropbox\Portable apps\gsak\Backup

    Na het heropstarten controleer je best deze parameters opnieuw. In het verleden heb ik al gemerkt dat de 2 laatste parameters terug op het origineel stonden. Dit was na een 2de wijziging in orde.

  • Op de tweede PC voer je een cleane standaard installatie uit van GSAK (gebruik standaard installatiepaden). Dit is nodig om een aantal entries in de Windows registry goed te zetten. Laat verder deze GSAK folder ongemoeid (later kan deze zelfs worden verwijderd)
  • Start GSAK op via de folder in Dropbox. Mogelijk moet je de installatie paden weer goed zetten (zie stap 4).

wat je moet weten:
Vóór je GSAK opstart, kijk even dat Dropbox alles gesynced heeft (het Dropbox icoontje in de taakbalk moet groen zijn) Zo ben je zeker dat je beschikt over eventuele recente wijzigingen, gemaakt op een andere PC.
Als je GSAK afsluit kijk dan ook even dat Dropbox alles gesynced heeft voordat je je PC afzet.
Gebruik GSAK niet op 2 PC’s tegelijkertijd.
Als je de Dropbox links in deze mail gebruikt, krijg je 256Mbytes gratis ruimte bovenop de standaard 2Gbytes. Ik krijg er dan ook 256Mbytes bij ;)

voodoo child: uitdagende nachtcache in Meetshoven bos

Tuesday, April 12th, 2011

Er wordt gezegd dat er ‘s nachts dingen gebeuren in Meetshoven bos die het daglicht niet mogen zien. Er zou een scoutslid verdwenen zijn na een nachtelijk bosspel. De boswacher die op onderzoek trok is niet meer teruggezien…
Als non-believer wilde ik het bos wel eens gaan verkennen en ben er bij volle maan op uitgetrokken om de spookverhalen te weerleggen. Niks te bespeuren, tot ik ergens in het bos een rare foto op de grond zag liggen. Ik heb er het coördinaat opgeschreven maar toen vielen er een paar bloedspatten op de foto. Ben weggelopen zo snel en zo ver ik kon. Als iemand zich geroepen voelt om uit te vissen wat er met het scoutslid en de boswachter gebeurd is, feel free…

Voor diegenen die graag een mooi uitgewerkte en uitdagende nachtcache voorgeschoteld krijgen, zoek niet verder!  Eind vorige maand had ik de eer om deze nieuwe nachtcache te mogen proeflopen, en deze werd uitermate gesmaakt.
Weet wel waar je aan begint, reken op minstens 2 uur.
Zorg dat het voldoende donker is, anders zal je gegarandeerd stranden onderweg.
En laat je niet beetnemen, de logs spreken voor zich ;)

voodoo child pagina op geocaching.com

Leuven Anders

Sunday, February 20th, 2011

Mijn eerste whereigo staat sinds een kleine week online: “Leuven Anders” is een GPS tour doorheen de Leuvense binnenstad met als uiteindelijke doel het vinden van een geocache container.

Ik heb het concept van een Whereigo cache wel kunnen appreciëren. Je weet nooit echt wat je te wachten staat: de vragen krijg je pas te zien als je met je GPS toestel in de buurt van het bewuste object komt.  Dikwijls is zo’n whereigo tocht ook een leerrijke ervaring want de maker kan tal van nuttige informatie meegeven over de verschillende plaatsen waar je passeert.

Dit heb ik ook proberen doen met Leuven Anders, maar niet overdreven. Wat korte achtergrond info, een makkelijke vraag beantwoorden en weer verder naar het volgend punt.

Nadeel van een Whereigo: de meeste wandel GPS toestellen ondersteunen dit niet. De Garmin Oregon en Colorado doen dit wel.
Hier staat tegeover dat je op meer en meer Smartphones een goedwerkende Whereigo app kan installeren. Zo heb je WhereYouGo op Android en  PiGo voor Iphone. En wellicht bestaat er ook eentje voor Windows phones.

Leuven Anders is ontworpen dmv Urwigo builder, een uistekend alternatief voor de officiële builder van Groundspeak, welke het beta stadium nooit is ontgroeid en waar sinds mei 2008 niet meer aan ontwikkeld is.
Bovendien heeft Urwigo de naam om veel stabielere cartridges af te leveren en is het veel makkelijker in het gebruik.

Maar toch zijn er in Leuven Anders uren, nee avonden werk in gestoken. Mrs Dondervogel heeft het geweten ;)
Vermits er in Leuven veel Internationaal volk rondloopt heb ik ook een engelstalige versie gemaakt: Leuven in a different way .

Nu maar hopen dat de uurtjes programmeerwerk renderen en dat Leuven Anders veel gelopen mag worden.

De Kluizenaar

Tuesday, October 5th, 2010

Maanden hadden we ernaar uitgekeken: het eerste geocaching event van Het Complot: De Kluizenaar.

De spanning was in de maanden voor het event stelselmatig opgebouwd door middel van een mooi verhaal, een knappe website (vol met mysterieuze aanwijzingen) en een aantal pre-eventcaches, welke informatie vrijgaven die konden helpen bij het voltooien van de missie: de zoektocht naar de Kluizenaar.

Zondag 8u45 was het verzamelen geblazen op de parking aan het speelbos in Sint-Joris Weert.  Wij waren met zen drieën: Ilse, Rudy (Picodehond) en ik.  Voor alledrie was dit ons eerste event, wat het extra spannend maakte.
Virtua Cop
verwelkomde ons en gaf ons de coördinaten van het hoofdkwartier, wat zoals verwacht was ondergebracht  in een van de gebouwen van De Kluis.
Ik herkende er meteen de bekende gezichten van freggie en searchjaunt. De andere complotleden Virtua Cop, Vuurvos, Orsobianco, Weedboer en Wodanza bleken in het echt ook allemaal toffe gasten te zijn ;)
Het was meteen duidelijk dat de organisatie hier dik in orde was. Na een gesmaakte croissant en koffie werden we vereningd met de andere leden van ons team Diogenes: bilt24, ghom, Nighthawk, RS01, dagger38 en knoefkapper.  Dit waren ongetwijfeld echte diehards.  Enkelen hadden zelfs +2500 finds (slik), maar de klik was er, de sfeer zat meteen goed. Van deze mannen konden we iets leren en ik nam me meteen voor  om de rest van de dag mijn oren en ogen goed open te houden en zoveel mogelijk informatie op te slaan.

Na de briefing van searchjaunt kregen we de eerste opdracht: de multicache het nulpunt .  Met een moeilijkheidsgraad van 3,5/5 sterren (later gecorrigeerd naar 4/5) zou dit ongetwijfeld de moeilijkste uitdaging van de dag worden.
Al na enkele waypoints wisten we welk complotlid hier de hand in had ;)
Met wat creatief denken worstelden we ons doorheen het grootste deel van de tocht, de dubbele waypointprojectie lukte wonderwel (dankzij bilt24 en ghom).
Maar op het einde liep het mis.  Aangekomen aan het voorlaatste waypoint (of wat we dachten dat het was) vonden we niets. We probeerden een andere redenering en liepen een paar honderd meter verder: weer niets :(
Ondertussen waren we al bijna 2,5 uurtjes bezig en zat er niets anders op dan de pijp aan Maarten te geven. Terug op het hoodfkwartier boog freggie zich over onze opdracht. En hij zag meteen waar we de mist in waren gegaan. Geen tel- of denkfout (al onze redeneringen bleken correct) maar een domme fout tijdens het overschrijven had ons de das omgegaan.  De juiste eindcoördinaat was vervolgens snel berrekend en al lopend liep ik samen met ghom, Nighthawk en knoefkapper naar de cache, best een uitdaging met marathonloper ghom als trekpaart ;)

Na een vijftal minuutjes lopen konden we beginnen zoeken, en pas toen begon het tot me door te dringen dat ik hier wel eens mijn eerste First-to-Find (FTF) zou kunnen scoren. Toch wel iets speciaals in het geocachingwereldje.
En jawel, na enkele minuutjes had ik (nog altijd buiten adem van de eindspurt) de koker in mijn handen. Glunder glunder :)

Tweede opgave van de dag: wederom een multi Ieder kruisje heeft zijn huisje .  De opdracht op papier bleek veelbelovend en ons vermoeden werd ruimschoots bevestigd.  Dit was, zonder twijfel, de mooiste multicache die ik ooit heb gelopen. Elk waypoint was op zich een echt kunstwerk, telkens knap uitgewerkt (soms ontroerend mooi), kortom superlatieven te kort.

Een voorbeeld van een van de memorabele opdrachten: “verdeel en heers”. Hier werd ons team in twee opgesplitst en op weg gestuurd naar elke een waypoint. Elke teamhelft kreeg een kistje met daarin een mechanisme met radartjes voorgeschoteld. Elk radartje had had een inputveld en een outputveld. Via walky-talkies gaf team A een waarde aan team B, team B gaf dit in als input van het eerste radartje en gaf de output door aan team A. Team A vulde die waarde dan in als input van hun eerste radartje en gaf de output weer terug aan team B, enzoverder …
Team A kwam zo uiteindelijk de noord-coördinaat te weten, en team B de oost-coördinaat. Aan deze volledige coördinaat werd ons team weer herenigd.  Uren werk moeten hier zijn in gekropen, straf!

Op een ander waypoint werd een, op het eerste zicht nietzeggende kaart gevonden. Even verderop een grote brievenbus en een magneet. In de brievenbus bleek een rolletje te zitten. Via de magneet en de kaart die we voor de brievenbus plaatsten konden we het rolletje door het interne gangennetwerk leiden, tot het er beneden uitviel.
Dit rolletje bevatte dan weer de coördinaat van het volgende waypoint. Schitterend!

Blij dat ik deze als multi heb kunnen lopen. Vanzelfsprekend konden deze waypoints niet blijven liggen, en is deze cache omgevormd tot een traditional.

De derde cache-opdracht was het nawandelen van een track, gecombineerd met een foto-opdracht. De idee was mooi, maar de opdracht was in dit grote bos, waar alles op elkaar lijkt, zonder de hulp van Wodanza eigenlijk onbegonnen werk. Toch een mooie wandeling.

De cache Pingala (niet meer te loggen) en enkele mooi uitgewerkte spelen aan het hoofkwartier leverden ons nog wat bonuspunten op.
De totaalscore van elk team werd omgezet in een evenredig aantal hints, essentieel om de finale te spelen.

Om 17u30 was het verzamelen geblazen, binnen in de blokhut, waar een scherm geprojecteerd werd. Die toonde een topokaart van de nabije omgeving waar we live een aantal kluizenaars zagen bewegen. Wederom een staaltje van vernuft en creativiteit!
De winnaar was het team die als eerste en voltallig bij de “juiste” kluizenaar geraakte, de kaart liet afstempelen en weer als voltallig team op het hoofdkwartier terug was.
Als eerste schoten we uit de startblokken. Op bais van onze hints liepen we twee kluizenaars voorbij en klampten de derde (Weedboer) aan, vlak voor de neus van een rivaliserend team. Dan was het enkel nog spurten (Dagger heeft het geweten ;) ) naar het hoofdkwartier en gespannen wachten op de uitslag.

Groot was onze voldoening toen bleek dat Weedboer inderdaad de juiste kluizenaar was.
Team Diogenes had de kluizenaarstrofee te pakken!  Hij staat nu te blinken ten huize van RS01 :)   Aan de teamleden van Diogenes: merci voor het gezelschap, we waren een ijzersterk team.

Bedankt complotters voor dit schitterend event! Jullie hebben jullie zelf overtroffen.